Showing posts with label ရင္ကိုထိေသာ ကဗ်ာမ်ား. Show all posts
Showing posts with label ရင္ကိုထိေသာ ကဗ်ာမ်ား. Show all posts

Tuesday, February 21, 2012

အေဖ (ေအာင္ဘညို)


အေဖကို
ဦးညႊတ္ဖို႕ ႀကည့္လိုက္ေတာ့
အေဖက မရိွေတာ့ဘူး အေဖ…….။
ပန္းပြင့္ထဲမွာ
ရနံ႕ထည့္သူကို ေလးစားရမွာလား
ပန္းစိုက္သူကို အသိအမွတ္ၿပဳရမွာလား
အေဖ
အေဖ အဲဒီအေႀကာင္းေတြ
ကၽြန္ေတာ့္ကို ေၿပာမၿပခဲ့ဘူး……။
တစ္ခါတုန္းက
သတိၱနဲ႕ မိုက္ရူးရဲ
အမွန္တရားနဲ႕ ေကာက္က်စ္မႈ
မင္းသိခ်င္ရင္
ဒီစာအုပ္ေတြ ဖတ္ကြာတဲ့
အေဖ
ကၽြန္ေတာ့္ကို လမ္းေလွ်ာက္သင္ခဲ့ပါတယ္….။
ၿမစ္ေတြက ေရစီးသန္လွခ်ည္ရဲ႕
ေတာင္ေတြက မတ္ေစာက္လွခ်ည္ရဲ႕
လမ္းေတြက ေကြးေကာက္လွခ်ည္ရဲ႕
စကားလံုးေတြက မာယာမ်ားလွခ်ည္ရဲ႕
အိမ္ကို တည့္တည့္ၿပန္ဖို႕
အေဖ့စာအုပ္ေတြဟာ
သားရဲ႕ လမ္းၿပေၿမပံုပါပဲ အေဖ…..။

ဆက္ရန္ (ရည္မြန္- No)


            ညိွလို႕မွ မရတာ
            အတိအက် ဆံုးၿဖတ္ေပ့ါ
            ငါပဲ ခဏခဏေၿပာခဲ့တာ။
            ဒါေပမဲ့
            ၿမန္မာစာမွာ ပုဒ္ကေလးၿဖတ္တာ
            ဆက္ရန္ရိွေသးသည္ ဆိုတဲ့ သေဘာ။
            မင္းက မင္းအလုပ္နဲ႕ မင္းေမ်ာေနတာေတာင္
            ငါ့အေႀကာင္းေတြ စဥ္းစားၿပီး ဖတ္ဖတ္ေမာ။
            ေနာက္ဆံုးေတာ့
            ငါၿပတ္ၿပတ္ေၿပာဖို႕ မခ်င့္မရဲ
            မင္းမရိွခ်ိန္ မိနစ္ေၿခာက္ဆယ္မွာ
            ငါ ကမၻာပ်က္ေနလို႕
            ငါကိုယ္တိုင္
            ပုဒ္ကေလး တစ္ေႀကာင္းဆြဲလိုက္တယ္။    ။

နင္မလာေသာ ည (ၿဖဴၿဖဴေက်ာ္သိန္း)


           မ်က္လံုးမ်ားမိွတ္
            ေမွးအိပ္ေနေသာည
            တိမ္ယံၿပင္ ႀကယ္မရိွ
            အလင္းမထိေသာ ည
            ေငြၿဖဴလႊာ လမသာ
            နင္ မလာေသာ ည…………။
            မ်က္လံုးမ်ား စူးစပ္
            အိပ္မမက္ေသာ ည
            အေတြးမ်ားေခါင္
            နားခိုေသာင္ မရိွေသာ ည
            မွန္ၿပတင္း၀န္းက်င္မသာ
            နင္မလာေသာ ည……….။
            ကန္႕လန္႕ကာလြင့္
            ေလသံကို စြင့္ေနရေသာည
            အခန္းမီး မၿငိမ္း
            မသိမ္းရေသးေသာ ည
            ရြက္ေႀကြရာ ေၿခသံထင္
            နင္ေလလား ေမွ်ာ္ေသာည……..။
            ဒါေပမဲ့
            ဒီရင္မွာ လြမ္းစစ က်န္ရစ္
            နင္ မလာၿဖစ္ခဲ့ေသာ ည…………။

ေရာဂါ (မင္းခိုက္စိုးစန္)


           ရွင္ကြဲ ကြဲခ့ဲပံုကေတာ့
သူလို ငါလိုပါပဲ…။
            ႀကယ္ေတြကလဲ
တိတ္တိတ္ကေလးပဲ လင္းတယ္။
            သံေယာဇဥ္ဆိုတာ သႀကားလံုးတစ္မ်ိဳးပဲ မဟုတ္လား….။
            အခ်ိဳသိပ္ႀကိဳက္တဲ့ သူဟာ
            တစ္ေန႕ေန႕မွာ
သြားပိုးစားခံရမွာ ေသခ်ာတယ္။
            အဲဒီအခါ …. မငိုပါနဲ႕။
            မ်က္ရည္ဆိုတာဟာလည္း
ပံုတိုပတ္စ တစ္ခုပဲေလ…
            ကိုယ့္ကိုယ္ကို လမ္းႀကိဳလမ္းႀကား ေသးေသးေလးၿဖစ္ေအာင္ ဖန္ဆင္း
            ဘယ္သူမွ မသိတဲ့ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕မွာ
            ေက်ာခင္းၿပီး လွဲေနလိုက္ပါ……….
            ပိုးေလာက္လန္းေတြကို စစ္ေနရမွာနဲ႕စာရင္
            အခ်စ္ကို သြန္ပစ္လိုက္ရတာက ေကာင္းတယ္။